Rindu Yang Tidak Pernah Pulang ialah sebuah novel tentang kasih sayang seorang ayah yang terus hidup walaupun jasadnya telah tiada. Melalui perjalanan seorang anak menghadapi kehilangan, pembaca dibawa menyelami erti kerinduan, pengorbanan, reda dan kekuatan yang ditemukan dalam doa. Setiap bab mengingatkan bahawa kematian bukanlah pengakhiran sebuah hubungan. Selagi doa dipanjatkan, al-Quran dibacakan, sedekah dihulurkan dan kebaikan diteruskan, kasih seorang anak kepada ibu bapanya akan sentiasa hidup. Penuh dengan nilai kekeluargaan, keinsafan dan penghayatan Islam, novel ini mengajak pembaca menghargai insan tersayang selagi mereka masih ada, serta meyakini bahawa rindu yang paling indah ialah rindu yang sentiasa disampaikan melalui doa.